balansverslag

Allereerst kan ik met een trotse glimlach en veel opluchting zeggen dat mijn literaire blog (eindelijk) afgerond is. Maar toch, net zoals bij het lezen van een laatste passage in een boek, ben ik tijdens het schrijven van dit laatste onderdeel een beetje weemoedig door het afsluiten van dit mooie, maar intense hoofdstuk.

Zo heb ik me dit afgelopen jaar met enorm veel plezier en enthousiasme gesmeten in de opdrachten die ik allemaal met evenveel aandacht, precisie en diepgang wilde uitwerken en kreeg mijn blog geleidelijk aan een mooie vorm die mij bloed, zweet, tranen maar vooral enorm veel doorzettingsvermogen, uren en woorden kostte. Ik heb het portfolio dan ook ervaren als een echte literaire odyssee; een zware, maar boeiende en vooral leerrijke expeditie, vol avonturen en moeilijkheden maar ook met enorm mooie ontdekkingen en waardevolle inzichten.

Om te beginnen kan ik zeggen dat ik op vlak van lezen een grote ontwikkeling heb gemaakt en dat deze blog mijn zin in het lezen daarnaast erg heeft aangewakkerd. Zo is het dieper nadenken over boeken en bepaalde thema's en het invullen van open plekken tijdens het lezen, voor mij iets geworden waar ik erg hard van kan genieten, waar ik energie uithaal en waar ik vaak ook veel uit leer, over mezelf als lezer maar ook als persoon.

Naast dat mijn leeslust enorm is toegenomen door mijn blog, moet ik wel toegeven dat, ondanks het feit dat ik het voorbije jaar meer boeken heb gelezen dan de afgelopen 10 jaar tezamen, mijn literair competentieniveau nog steeds 4 is. Zo heb ik als lezer nog steeds enorm veel belangstelling voor de verteltechniek en wil ik tijdens het lezen naast het proberen begrijpen van de gebeurtenissen en personages vooral het verhaal analyseren en interpreteren om zo na te denken over de betekenis van het boek. Daarnaast kan ik ook zeggen dat ook mijn literaire smaak niet erg veranderd is. Integendeel. Zo blijf ik, net zoals ik al deed tijdens mijn tienerjaren, steeds naar dat soort boeken grijpen waarin de focus vooral ligt op de psychologische ontwikkeling die de personages doormaken en die mij, zelfs in de meest onbeduidende passages, aan het denken zetten. Want het zijn voor mij net dat soort boeken, psychologische romans, initiatieverhalen, bildungsromans, die het hardst blijven nazinderen, die mij beklijven, ontroeren en laten mijmeren over de symbolische lagen in een verhaal en waar ik als lezer het hardst van geniet.

Toch kan ik wel zeggen dat ondanks dat mijn literaire smaak niet enorm hard veranderd is, ik me wel meer ben gaan openstellen voor andere, verschillende genres. Zo was ik bijvoorbeeld aangenaam verrast door de toekomstroman Sequoia van Kirstin Vanlierde. Maar ook, zoals ik in de recensie voor dit boek schreef, maakte in het hoofdpersonage een interessante ontwikkeling door waardoor ik dit toekomstverhaal naast het grote sci-figehalte ook vooral een initiatieverhaal kan noemen.

Naast Sequoia heb ik nog enkele andere literaire ontdekkingen gedaan die mij enorm zijn bijgebleven. Zo waren voor mij de mooiste vondsten van dit jaar ongetwijfeld Boetekleed van Ian McEwan en Normale mensen van Sally Rooney, twee auteurs waar ik zeker nog van wil lezen in de toekomst. Wat deze twee boeken gemeen hebben, naast dat ze enorm intrigerend waren door het prachtige liefdesverhaal dat erin verteld werd, was dat ik van beide boeken eerst een film of serie had gezien vooraleer ik het boek las. Toch deed het feit dat ik al een volledig beeld had van de de setting en personages door de acteurs in de film en serie, niets aan mijn inleving in het verhaal tijdens het lezen en kon ik door de manier waarop beide boeken geschreven waren toch volledig mijn verbeelding gebruiken.

Wat me naast deze boeken ook erg is bijgebleven is de prachtige poëzie van Miriam van Hee waar ik bij de eerste indruk ervan op slag verliefd werd. Zo vond ik het ontdekken van haar gedichten maar ook het analyseren en uiteenzetten van haar oevre een van de leukste en best gelukte opdrachten die ik maakte voor de blog. En tot slot was ook 'De Nachttrein naar Lissabon' een waardevolle toevoeging aan mijn literaire verzameling. Dit komt niet enkel doordat ik het boek aangenaam vind om te lezen door het boeiende verhaal en de schrijfstijl van Pascal Mescier, maar ook de manier waarop ik op dit boek stuitte! Zo vond ik de boekenzoektocht een leuke, interessante meerwaarde aan de blog en heb ik tijdens die zoektocht enorm genoten.

Naast dat ik de gedichtenanalyse en de boekenzoektocht een van de fijnste opdrachten vond voor de blog, genoot ik ook erg tijdens het maken van de recensies voor 'Normale mensen' en 'Sequoia', van de filmanalyse van Boetekleed en van de analyse van 'La Superba'. Ik denk voornamelijk dat deze opdrachten mij lagen, doordat ze allemaal verschilden in hun opdracht maar dat ik er telkens wel iets erg persoonlijk van kon maken. Dit kwam voornamelijk door de grote waaier aan opties bij elke opdracht en de grote vrijheid die ik daarbij ervaarde.

De vrijheid in de uitwerking van de opdrachten die mij telkens de kans gaf om er iets persoonlijk van te maken, ervaarde ik als iets enorm fijn. Maar ook was die vrijheid iets waar ik mezelf in kon verliezen, wat misschien wel merkbaar is aan de omvang van de uitvoerde opdrachten. Zo kan ik zeggen dat de uitvoerigheid waarmee ik de opdrachten telkens bijna perfectionistisch wilde maken enerzijds mijn kracht is, maar ook mijn valkuil. Dit komt doordat ik moeite heb met het stellen van duidelijke doelen voor mezelf en het afbakenen van grenzen. Hierbij aansluitend geef ik toe dat ik de tussentijdse feedback en de peerfeedback, naast dat ik die beide ten harte nam, niet volledig heb gevolgd. Zo ben ik mijn eigen stramien blijven volgen tijdens het uitwerken van opdrachten dat mij veel tijd en energie kostte. Ik ben mij er dan ook van bewust dat als ik de feedback iets meer had gevolgd, het me hoogstwaarschijnlijk wel gelukt de twee niet uitgevoerde opdrachten, de laatste lectuurfiche en een extra literaire bouwsteen, te maken.

Tenslotte denk ik wel, dat naast dat ik telkens iets te lang bleef hangen bij een verslag of analyse, de omvang van de opdrachten voor de blog naar mijn gevoel iets te groot was om op een jaar klaar te krijgen. Zo zorgde in mijn ogen mijn uitvoerigheid waarmee ik de opdrachten uitwerkte net voor de diepgang en kwaliteit in mijn analyses en verslagen, die voor mij persoonlijk maar volgens mij ook voor vele anderen, net belangrijk en misschien zelfs essentieel is tijdens het analyseren, interpreteren en bespreken van literatuur.

Tot slot wil ik afsluiten met mijn want-to-readlijstje dat je onderaan de pagina vindt. De reden waarom sommige boeken in deze lijst staan, verschilt van boek tot boek. Zo spraken sommige verhalen of auteurs mij aan, maar ook zitten er boeken bij die anderen mij hebben aangeraden om te lezen. Ik hoop in ieder geval dat mijn verzameling blijft groeien net zoals mijn leeslust, en dat het einde van mijn literaire odyssee nog lang niet in zicht is.